Over Lingerie Marie-Therese

Er staat geen maat op gelukkig zijn bij Lingerie Marie-Thérèse

De zaak is een begrip in de Kempen en ver daarbuiten. Zussen Edith  en Bea Van Grieken bouwden hun moeders winkeltje uit tot een gerenommeerd merk.
Hun missie? Vrouwen gelukkig maken. Hun aanpak? Klanten geven wat ze nodig hebben.

In Poederlee  is een lingeriewinkel met een verhaal dat start met “Madame Coen”.
“Madame Coen was een heel bekende korsettenmaakster uit Merksem”, vertelt Edith. “Haar winkel lag tegenover het huis van onze grootouders.
 Die waren afkomstig van Poederlee. Grootvader langs moeders kant was trambestuurder en toen hier in de Kempen de tramlijnen verdwenen, is hij mee naar Antwerpen verhuisd. Grootmoeder is hem gevolgd en de twee zijn getrouwd en in Merksem gaan wonen.
Elke schoolvakantie kwam ons moeder op bezoek bij haar familie in Poederlee en zo heeft ze ons vader leren kennen. Ze is met hem in Poederlee blijven wonen, hier, in het oudste huis van het dorp. Het is ooit nog een school geweest en zelfs gemeentehuis. Er zit een gedenksteen in de gevel van 1875.”
“Ons moeder ging als kind geregeld passen op de kinderen van mijnheer en madame Coen”, vertelt Bea. “En zij vroegen haar later of ze gerante wilde worden, hier in Poederlee. Ons moeke had er altijd van gedroomd om een eigen zaak te hebben, dus die had daar wel oren naar. Maar met vijf kinderen was dat toch niet vanzelfsprekend. Ze heeft gewacht tot haar kinderen allemaal naar school gingen en hun plan konden trekken.”

“Op 13 april 1970 is de winkel opengegaan”, zegt Edith. “Het bleek een ideale situatie voor ons moeder, een eigen zaak aan huis en een beetje kunnen bijverdienen.
Onze ouders verbouwden de garage tot een klein winkeltje. Het kreeg de naam van moeder, Marie-Thérèse, en was daar waar nu de kleinste etalage van de winkel is.
Dat is zo gebleven tot er zes jaar later een auto in de etalage belandde.”
“Dat was op een zondagochtend”, knikt Bea. “Ik stond juist in de winkel met een klant. Wij wisten niet wat er gebeurde.  Ineens lag alles vol glas en stond er een aanhangwagen in de etalage!”
“Ons moeder en ik stonden klaar om met de auto te vertrekken”, zegt Edith. “We hebben heel veel chance gehad dat die auto toen niet op ons gevlogen is. Maar de winkel was helemaal kapot en dus heeft ons moeder beslist om haar zaak te vergroten.” 
In de loop van de jaren wordt die uiteindelijk zeven keren verbouwd, vergroot en heringericht. “Vandaag beschikken we over 104 vierkante meter winkelruimte”, zegt Edith. “Groter kunnen we niet meer worden. Het huis zou het niet meer aankunnen.”

Korsetten en bh’s met maagstukken
In de beginjaren was de winkel open van maandag tot zaterdag van 8u tot 21u én op zondagvoormiddag”, meent Edith. “Die zondagvoormiddag heeft ons moeke heel veel jaren volgehouden. Dat vonden wij als kind niet leuk.”
“Maar dat was wel een belangrijke dag, hé”, vult Bea aan. “Want dan gingen de vrouwen van het dorp naar de kerk. En na de mis kwamen ze naar de winkel voor een korset of een bh met een maagstuk. Ons moeder stond dan heel de ochtend in de winkel. In die tijd verkocht ze voornamelijk korsetten en klassieke artikelen. Gewone bh’s waren er toen nog amper.”
“Ik ben in 1989 bij ons moeder beginnen werken” zegt Edith. “Zij kon het toen niet meer alleen aan, de winkel was te groot geworden voor haar alleen. Bea is er later bijgekomen. Zij heeft eerst 20 jaar als vroedvrouw gewerkt.”
“Maar tijdens drukke periodes en op de opendeurdagen kwam ik altijd al helpen in de winkel”, vult Bea aan. “Die verbondenheid is er altijd geweest.”
Edith en Bea nemen de winkel over in 1996 en kiezen naar eigen zeggen voor een nieuwe aanpak. “We zijn gaan adverteren”, vertelt Edith. “En ook echt beginnen werken op de grote maten. Onze overname viel samen met een explosie van maten en cups. Toen ik bij ons moeder begon, hadden we alleen A-, B- en C-cups. Slechts één merk had ook D-cups, dat was alles. Nu gaan de cups van A tot maat L, het is allemaal ongelooflijk geëvolueerd in twintig jaar. Niet alleen de cups, ook het scala aan omtrekmaten is enorm toegenomen.
Wij gaan nu tot Europese maat 130. Dat wil niet zeggen dat er vroeger geen vrouwen waren die die grote maten nodig hadden, hé. Ze werden gewoon niet gemaakt.
Ons moeder deed destijds ongelooflijk veel retouches. Ruggen versmallen, ophogen op de cups en onder de armen opdat alles toch maar op zijn plaats zou blijven zitten.”

Feeling
Toen moeder Marie-Thérèse op haar zeventigste besloot om niet meer mee te helpen in de winkel, werd het tijd om iemand bij aan te nemen. “We hadden de winkel net vergroot”, zegt Edith. “Lucienne was onze eerste verkoopster, ze werkt hier nog altijd. Ondertussen zijn ook Griet, Jasmien, Chris en Rayna erbij gekomen. In het druk seizoen staan we zelfs met zeven in de winkel. En tijdens de maand juli komt er nog een jobstudente bij.”
Edith en Bea leiden hun verkoopsters persoonlijk op. “We doen dat het liefst zelf”, knikt Bea. “Zodat ze werken zoals wij het doen. Het duurt ongeveer een jaar vooral ze het vak echt beheersen. Je moet er echt feeling voor hebben. Je moet aanvoelen welk product het juiste is voor je klant. En kunnen meten.”
“Plus alle bh’s kennen, hé?”, lacht Edith. “Je moet alle namen kunnen onthouden. En een feeling voor mode is ook aangewezen. Je moet kunnen zien welke stoffen een dame flatteren, en welke niet.”
“Soms heeft een klant ook wat sturing nodig”, meent Bea. “En dat moet je diplomatisch aanpakken. Vooral bij badmode is dat belangrijk. Als een badpak de klant echt niet staat, is het onze taak om dat over te brengen. De klant is ons daar dankbaar voor. Daar komen ze zelfs voor naar hier. Ze appreciëren onze eerlijke mening, zeggen ze tegen ons.”
“We hebben alle soorten klanten”, klinkt het. “En die worden allemaal met respect behandeld. Tact is ook belangrijk in onze branche. Als hier het gordijntje van de kleedkamer dicht is, staan de mensen letterlijk maar ook figuurlijk in hun blootje. Sommige mensen vertellen hier hun hele levensverhaal. Een goede verkoopster moet dus ook discreet kunnen zijn. En wij hebben een goede ploeg. Zonder hen zou het ons niet gelukt zijn. Wij noemen ze onze kleine familie.”

Nummertje
trekken
“Bij ons gaat het niet om het ‘verkopen om te verkopen’, wel om het stylen van de klant”, klinkt het stellig. “En daarna zullen we wel verkopen. Wij waren zelf al lange tijd met styling bezig voordat het bij de lingerieproducenten een belangrijk verkooppunt werd. De paskamerservice, het meten, dat deden wij al. En dat doen we nog altijd.”
“Het is echt ongelooflijk hoeveel mensen het verkeerde product aanhebben”, zucht Bea. “Zelfs als ze van een lingeriewinkel komen waar ze zogezegd gemeten werden. Het is soms echt schrijnend. Klanten geven ons wel eens een kus omdat ze hier gelukkig vertrekken. Of ze springen letterlijk een gat in de lucht als ze buiten zijn. Wij nemen voor iedereen de tijd. Voor ons is dat de normaalste zaak van de wereld.”
“Je moet hier soms lang wachten”, zegt Edith. “Een nummertje trekken en je beurt afwachten. Maar eens het aan jou is, dan geven we je alle tijd die je nodig hebt. Dan moeten de klanten die na jou komen, wachten. We doen altijd ons uiterste best, voor iedereen.”

Lingerie is (meer dan) mode
Ondergoed kende eind jaren negentig een upgrade. Het promoveerde van noodzakelijk verborgen kledingstuk tot modeartikel. “Het nam een gigantische vlucht”, vertelt Bea. “Er kwamen niet alleen veel kleuren, maten en stijlen bij, de pasvorm verbeterde ook bestendig. Koploper daarin was de Belgische lingerieproducent Van de Velde.”
“Kleuren zijn tegenwoordig heel belangrijk”, zegt Edith. “Vooral in de zomer. Dan verkopen we de meeste lingerie. In de winter zit het meer verstopt, dan speelt kleur niet zo’n rol. In feite duurt de winterperiode bij ons maar drie of vier maanden, van oktober tot februari. Na de solden van januari hangen we de badmode en de zomerlingerie in de rekken.” 
De zussen hebben ondertussen al zoveel ervaring dat verschillende lingerie- en badmodeproducenten bij hen om raad komen. “Dat komt omdat België toonaangevend is op vlak van styling en advies in de detailhandel”, meent Edith. “Onze persoonlijke aanpak kennen ze in het buitenland niet. Daar wordt lingerie vooral in grootwarenhuizen verkocht. België is op dat vlak echt een uitzondering.”
Maar lingerie is vaak veel meer dan mode. “Voor transgenders die met een klein hartje de winkel binnenstappen, kunnen wij het verschil maken”, vertelt Edith. “En ook voor borstkankerpatiënten. Wij werken samen met een uitstekende bandagiste die  een ernorme verscheidenheid aan maten en vormen in borstprotheses heeft. Zij komt langs op afspraak.”
“Oncologen van verschillende ziekenhuizen weten dat”, zegt Bea. “Zij sturen vaak patiëntes door naar ons omdat ze weten dat die hier goed ontvangen en geholpen worden. Wij verkopen de merken Amoena en Anita, die zijn gespecialiseerd in alles wat met protheses te maken heeft. Veel klanten weten dat ikzelf borstkankerpatiënt ben. Zij komen ook langs om gewoon hun verhaal te doen.”

Opvolging

Bea en Edith hebben samen drie dochters en drie schoondochters. Geen van hen is van plan om de winkel over te nemen. “Dat is spijtig, ja”, beamen de zussen. “Maar wel begrijpelijk. Toen zij tieners waren, moesten wij net het hardste werken om de zaak op te bouwen. We waren zes van de zeven dagen open en bovendien vaak op zondag ook nog in de weer voor de winkel. Onze kinderen hebben allemaal een job die ze graag uitoefenen en nog tijd voor andere dingen. Wij hebben nog wat jaren voor de boeg, maar het speelt wel in ons hoofd. De zaak is te groot om op de valreep te beslissen wat ermee gaat gebeuren.”
Gelukkig denken Bea en Edith nog niet meteen aan stoppen. Wij wel, maar we gaan niet buiten zonder enkele tips van de grootmeesters van de lingerie.
“Meten is weten”, zeggen ze. “De rugomtrek en cupdiepte zijn essentieel om de correcte maat te bepalen. Als zowel de cup en de omtrek van de bh perfect zijn, dan past hij. Een bh mag niet omhoog kruipen op de rug en de schouderbandjes moeten goed zitten. En hou zeker rekening met de evolutie van je lichaam. Je bh-maat verandert gemiddeld zeven keer in je leven.”
Even rekenen. Yep, wij zijn zelf aan opvolging toe. Een stying, alstublieft?

(Tekst: Chris Segers)

Meer info:

Lingerie Marie-Thérèse
Dorp 25
2275 Poederlee
014-88.28.24

www.marie-therese.be